چسبندگی حافظه
چسبندگی یعنی، یعنی مدت زمانی که ذهن میل به چسبیدن دارد بین دو چیز که توجه اش را بین آن ها میخواهد جا به جا کند
اگر توجه شما روی شی A باشد و بخواهید توجه تان را به شی B برگردانید
مدت زمانی که طول میکشد این کار را به درستی انجام دهید چسبندگی نامیده میشود، هرچه این مدت زمان کمتر باشد شما سریع تر میتوانید تمرکز کنید روی پدیده مورد توجه تان
هرچه این زمان کمتر باشد میل شما به بودن در زمان حال بیشتر
هرچه این مدت زمان کمتر باشد، شما از هوش، حافظه و زیرکی بیشتری برخوردارید
هرچه این جا به جایی توجه سریع تر باشد، دقت شما نیز بیشتر است
و کار های بیشتری را نیز میتوانید به طور همزمان انجام دهید
چسبندگی طولانی، گاهی به محلول شدن تبدیل میشود چنان چسبنده که شما حتی وجود خود را هم فراموش میکنید، شما تبدیل به چیزی شده اید که توجه تان جلب آن است، شما کاملاً هم هویت با او هستید و این هم مفید و هم خطرناک است
چسبندگی طولانی دشمن اصلی کسانی است که میخواهند چند کار را هم زمان باهم انجام دهند
چسبندگی با تخیل ارتباط دارند، هرچه شخص قدرت تخیل بیشتری داشته باشد چسبندگی او برای هم هویت شدن با پدیده های بیرونی بیشتر است، چنین اشخاصی به راحتی میتوانند در نقش خود فرو روند زیرا بعد از مدتی اصلا به یاد نمی آورند خود واقعی شان را و فکر میکنند آن نقش خود آن ها هست، چنین افرادی حافظه شان ضعیف خواهد شد زیرا نمیتوانند توجه خود را به تمام محیط پیرامون جلب کنند برای همین به حواس پرتی مبتلا میشوند
چسبندگی به نوعی همان پس مانده توجه است
چندگانگی، ذهن
[مفهوم باقيمانده يا پسمانده توجه
(Attention Residue) تنها يك نظريه بهره وري ديگر نيست بلكه آن را مقالات علمي پشتيباني مي كند
پروفسور سوفي له روي (Sophie Leroy) در سال 2009 طي مقالهاي به اين مفهوم پرداخته است و وقتي من اولين بار اين مفهوم را در كتاب "كار عميق" نوشته كل نيوپورت (Cal Newport) خواندم متوجه شدم در اكثر سازمانها و موسسات كشور اين موضوع بسيار رواج دارد و در حال كاهش بهره وري و عملكرد مديران سطح بالا و تصميم گيرندگان در شركتها است.
مفهوم پسماند توجه بيان مي دارد: هنگامي كه شما در حين انجام كار A به سراغ كار B ميرويد، توجه و حواس شما بلافاصله به دنبالتان نميآيد و پسماندي از توجه و حواس شما همچنان مشغول كار اوليه باقي ميماند. اين پسماند، به ويژه هنگامي كه كارتان بر روي وظيفه A قبل از انتقال بر روي وظيفه B تمام نشده و با تمركز كافي صورت نگرفته باشد بيشتر ميشود.]
این را نیز باید در نظر گرفت که به طور کلی مغز ما ساخته نشده که بر روی دو چیز همزمان تمرکز کند
با این حال حتی اگر کار اول را نیز کاملاً انجام داده باشیم باز مقداری ته مانده توجه از آن باقی می ماند که بر توجه ما روی کار بعد تأثیر میگذارد پس رهایی و اجتناب کامل از آن به نوعی غير ممکن است
رویداد×قسمت قلاب از گوگل